Lista wszystkich aktualności

Wyrok WSA: Samo posiadanie nie stanowi jeszcze zajęcia nieruchomości na działalność gospodarczą

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 10 stycznia 2012 r. orzekł, iż żeby grunt, budynek czy budowla mogły być opodatkowane stawką właściwą dla związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, musi nastąpić zajęcie na prowadzenie działalności gospodarczej, a nie tylko znajdować się w posiadaniu przedsiębiorcy; to samo odnosi się do części budynku zajętej na prowadzenie działalności gospodarczej.

W omawianej sprawie wójt gminy ustalił stronie skarżącej podatek od nieruchomości za rok 2011 od nabytego od gminy hotelu według wyższej, jak za budynek i grunt związany z działalnością gospodarczą, argumentując to tym, iż z wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej dla podatnika wynika, że może on prowadzić działalność organizatora turystyki. Pogląd ten podzieliło następnie także samorządowe kolegium odwoławcze i utrzymało w mocy decyzję wójta gminy. Natomiast podatnik uznał, że skoro budynek i grunt nie jest faktycznie wykorzystywany do prowadzonej działalności gospodarczej, a przez to nie wchodzi w skład jego przedsiębiorstwa, to nie można przyjąć, że z samego faktu, iż są w posiadaniu osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą winny być opodatkowane w najwyższej stawce jak za budynki i grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Sprawa została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uwzględnił skargę podatnika.

WSA podkreślił, iż budynki i grunty stanowiące własność osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie zawsze będą opodatkowane stawkami podwyższonymi; dotyczy to sytuacji, gdy nieruchomości te nie są wykorzystywane do działalności gospodarczej, a przez to nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Nieruchomości będące w posiadaniu osoby fizycznej, które nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55.1 K.c., powinny być opodatkowane wg stawki podstawowej - podatnik nie kupił nieruchomości do celów działalności gospodarczej, nie wprowadził ich do ewidencji środków trwałych, nie dokonywał odpisów amortyzacyjnych, nie wliczał ewentualnych nakładów remontowych do kosztów uzyskania przychodów. Ponadto jak stwierdził WSA- w tego typu sprawach należy pamiętać, że nie jest okolicznością jedyną i przesądzającą o tym, że nabyta nieruchomość została zakupiona do przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55.1 K.c. przez osobę fizyczną - treść wpisu do ewidencji działalności gospodarczej przedmiotu działania. Może bowiem zdarzyć się, że osoba fizyczna, która prowadzi działalność gospodarczą np. w zakresie turystyki, kupi budynek (dawniej wykorzystywany jako hotel) - jako osoba fizyczna a nie przedsiębiorca - i wykorzystuje ten budynek do celów mieszkalnych, a nie do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zdaniem sądu, w celu ustalenia czy dana nieruchomość stanowiąca własność osoby fizycznej jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej, należy min. ustalić czy skarżący wprowadził przedmiotową nieruchomość do ewidencji środków trwałych, czy amortyzuje zakupiony budynek, czy zakupiony budynek wykorzystuje do prowadzenia działalności gospodarczej (np. zawarł umowy, w których ustala miejsce wykonania umowy w zakupionym budynku etc.), czy obciąża koszty uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej wydatkami związanymi z utrzymaniem budynku, remontami tam przeprowadzanymi czy też modernizacją budynku, czy obciąża poczet kosztów pośrednich odpisami amortyzacyjnymi. W przypadku ustalenia, że nabyty grunt i budynek nie służy realizacji określonych zadań gospodarczych, jeżeli nabyty grunt i budynek nie wchodzi w skład przedsiębiorstwa - nie może zostać uznany za znajdujący się w posiadaniu przedsiębiorcy, bowiem ich właścicielem i posiadaczem jest osoba fizyczna, która nie musi jej wykorzystywać do jakiejkolwiek działalności. Taki wniosek oznaczałby, że nieruchomość będąca w posiadaniu osoby fizycznej, która nie wchodzi w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55.1 K.c., powinna być opodatkowane wg stawki podstawowej.

Reasumując, WSA stwierdził, iż w tego typu sprawach, należy w pierwszej kolejności ustalić, czy grunty, budynki i budowle znajdują się w posiadaniu przedsiębiorcy, a następnie czy są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ponadto żeby grunt, budynek czy budowla mogły być opodatkowane stawką właściwą dla związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, musi nastąpić zajęcie na prowadzenie działalności gospodarczej, a nie tylko znajdować się w posiadaniu przedsiębiorcy; to samo odnosi się do części budynku.

Sygn. akt I SA/Gd 932/11, LEX nr 1102770

Źródło: Centralna baza orzeczeń NSA